Tochitura Moldoveneasca – Gulasz Mołdawski

SAM_6318

Dziś coś z zupełnie innej beczki, a raczej pieca… Ci, którzy mnie znają wiedzą, że oprócz gór i podróży lubię czasami zamieszać. Tym postem otwieram nową zakładkę tematyczną związaną z przepisami, które wywarły na mnie niezapomniane wrażenie. Smacznego czytania!

*
Sierpniowe popołudnie, Transylwania. Promienie słońca odbijają się od kredowych skał pasma Piatra Craiului. Siedzimy na werandzie schroniska Plauil Foii, oczy nie mogą się nasycić pięknem Karpat, nozdrza łaskoczą zapachy rumuńskiej kuchni. Czekamy na zasłużony posiłek po honornej wyrypie. Kelner wciąż donosi nowe półmiski grillowanych mięs i deski serów. Jak długo to może jeszcze potrwać? Wszyscy wokoło się opychają a my ciągle czekamy na swoją porcję. Jeszcze chwila i utopię się we własnej ślinie!
Wreszcie na stół wjeżdża zasłużony posiłek. Ciorba de burta, czyli rumuńskie flaczki, deska grillowanych mięs, Ciulama de pui cu mamaliguta, czyli biały gulasz z kurczaka z grzybami – i coś na co czeka niżej podpisany. Mołdawski gulasz - Tochitura Moldoveneasca! Koniecznie z mamałygą, sadzonym jajkiem i sałatką z zielonych, piklowanych pomidorów. Poezja!
Jak przygotować ją sobie gdy zatęskni się za smakiem Karpat? Recepta jest stosunkowo prosta i nie sprawi problemu nawet okazjonalnym kucharzom.
Składniki na 3 porcje:
  • 500 gr. świeżego mięsa wieprzowego – np. z szynki;
  • 3 wędzone kiełbaski;
  • niewielki kawałek boczku;
  • łyżkę stołową koncentratu pomidorowego;
  • 2-3 ząbki czosnku;
  • szklankę wytrawnego, białego wina;
  • słony ser – najlepiej owczy lub inny typ bałkański;
  • 1,5 szklanki mamałygi (kaszki kukurydzianej);
  • sól;
  • pieprz;
  • tymianek;
  • rozmaryn;
  • 3 listki laurowe;
  • 2 stołowe łyżki słodkiej papryki;
  • 3 jajka.
 
Czas przygotowania: 45 minut
Trudność: Bardzo łatwe
Sposób przygotowania:
 
1. 
Zaczynamy od pokrojenia mięsa na niewielkie kawałki. Na patelni rozgrzewamy olej i wrzucamy wieprzowinę. Smażymy aż zacznie się rumienić, dorzucamy pokrojone w kawałki kiełbaski – najlepiej wędzone, a na końcu boczek. Dobre mięso to podstawa tej potrawy, więc warto zaopatrzyć się w wędliny z prawdziwego zdarzenia (dlaczego, och dlaczego, zjadłem wędzone kiełbaski przygotowane przez rodzicielkę!).
2.
Kiedy mięso nabiera rumieńców dodaj pokrojony w kosteczkę czosnek, zioła, paprykę, sól i pieprz. Po chwil dodaj koncentrat pomidorowy. Daj mięsku chwilę żeby przeszło smakami.
3.
Gdy wszystko ma już kolor zachodzącego nad Karpatami słońca, na patelni ląduje szklanka wytrawnego wina. Całość gotujemy na niewielkim ogniu do momentu aż wino wyparuje i zostanie lepki sos.
4. 
Kiedy gulasz jest gotowy bierzemy się za przyrządzenie mamałygi, znanej w naszym kraju pod nazwą kaszki kukurydzianej. W niewielkim rondelku zagotowujemy pół szklanki wody, pół szklanki mleka i 50 gr. masła. Gdy płyn zaczyna bulgotać wsypujemy mamałygę. Zasada jest prosta, na jedną szklankę mamałygi przypada jedna szklanka płynów. Do smaku dodajemy sól i trochę pieprzu. Ja, głównie dla efektu wizerunkowego, dodaję też pietruszkę. Całość mieszamy, aż mamałyga zacznie odlepiać się od powierzchni garnka.
5.
Na koniec przygotowujemy sadzone jajka, które wykłada się na mamałygę. Dookoła wykładamy gulasz i ser. Pofta buna!
 
6.
 
Z czym to się je?
  • W Rumunii Tochiturę podaje się zwykle z piklowanymi, ostrymi papryczkami, ogórkami lub sałatką z zielonych pomidorów. Nie przepadam za ostrym, dlatego swoją wersję serwowałem z czerwoną papryką. W zależności od Waszej tolerancji na ostre, potrawę można przyrządzić tak jak jadał ją Drakula, albo w bardziej łagodnej wersji.
  • Pełnie smaków wydobędzie wytrawne wino. Najlepiej czerwone, mołdawskie. Chociaż biały Riesling też dał rady :).
  • Potrawę można równie dobrze serwować z pieczywem, ziemniakami lub chlebem, jednak zdecydowanie najlepiej komponuje się wersja z mamałygą.
  • Podstawą gulaszu powinny być co najmniej dwa rodzaje mięs, których smak nawzajem się przenika. Wersja, którą jadłem w Rumunii była niezwykła ze względu na doskonałe podroby.

 

3 Comments

  • Odpowiedz Marzec 9, 2013

    Anonymous

    czytając ten wpis kiwałam głową z aprobatą. szkoda że nie zaprosiłeś na obiad swojej wiernej antyfanki ;)

  • Odpowiedz Marzec 12, 2013

    Anonymous

    Zjadłabym,mogłeś mnie zaprosić i gary bym umyła ha ha ha

Leave a Reply